'Passie en gedrevenheid maken het verschil'

Column “Langs de horde”

Langs de HordenOverdekte overpeinzing

Bij het schrijven van deze column eindigen in Italie de EK Indoor voor Masters. Die wedstrijd markeert min of meer het einde van het indoorseizoen 2008/2009. Een bewogen indoorseizoen. Vooral door de officiële ingebruikname van het omnisport centrum (OSC) in Apeldoorn. Sinds einde december/begin januari jl is er aantal wedstrijden geweest. De apotheose van die wedstrijden lag in februari. In die maand werden de nationale kampioenschappen gehouden. We noemen de NK’s voor junioren, voor senioren, masters en Studenten. Als eerste indrukken geldt allereerst voor alle betrokkenen, deelnemers, begeleiders, wedstrijdorganisatie etc. dat “ luxe gevoel” van de beperkte reistijd. In versterkte mate geldt dat gevoel voor de Veluwnaren: na het laatste startschot binnen een half uur thuis aan de aardappelen. Dat is behoorlijk anders geweest.

Van Den haag (Houtrusthallen) in de jaren tachtig van de vorige eeuw, naar Belgie. Eerst nog in de tijdelijke voorziening van de expohallen in Gent . In de negentiger jaren naar de officiële indoorhal in diezelfde plaats. Wat waren we jaloers. Niet alleen op de Belgen. De Duitsers vonden we al jaren supergoed met al die indoorvoorzieningen waarvan we, vooral in de voorbereidende wedstrijden, gretig gebruik maakten. Stelt u zich voor: 400 kilometer (plm. 4,5 uur autorijden) heen en terug om 7.2 seconden op een 60 meter te lopen. En dan moest je niet die 2e valse start maken! OK, Apeldoorn dus. Fantastisch! Deze accommodatie is inmiddels voor internationale wedstrijden goedgekeurd. Behalve de rondbaan naar verluid. Daar zit nog steeds iets niet goed. Volgens de Atletiekunie zou het om wat marginale aanpassingen gaan. Dat klinkt bemoedigend. Feit blijft dat ervaren indoorlopers niet aan de bochten kunnen wennen. Hoewel daar ook kennelijk voordeel van wordt ervaren. De steile hellingshoek in de banen 5 en 6 nl. Bij het uitkomen van die bochten wordt een “ supramaximaal” gevoel ervaren. De 400 meter atleet weet wat daarmee wordt bedoeld. Dat kan dus net dat persoonlijk record opleveren. Of net die ereplaats. Hoe dan ook. De algemene indruk is dat Indoor Apeldoorn als geslaagd moet worden beschouwd. Helemaal mee eens. En dat geldt niet alleen voor de atleten. Ook de verantwoordelijken voor de organisaties van de evenementen ( en wat dacht u van die praktisch ontelbare vrijwilligers) zien terug op een enerverende periode. Zij koesteren het succes. Maar beseffen ook waar de dingen mis gingen. Waar de programma’s moeten worden aangepast. Waar de logistiek verbeterd moet worden etc. Dat besef levert de basis voor een nog beter en nog prettiger indoorseizoen 2009/2010. En daarna. Met steeds het niet meer weg te denken genoeglijke vooruitzicht: na het laatste startschot binnen een half uur thuis aan de aardappelen!!!

Sponsoring

TS-logo-2